Herfst 2010 – tijd om de oogsten

(jaarritme)

Anderhalf jaar beeldhouw ik nu en ik heb een half jaar geleden het schilderen weer opgenomen.
Met een aardige oogst als ik naar de aantallen kijk:

1. 19 schilderijen in verschillende formaten
2. 9 beelden
3. 7 creaties in wording

Dan hebben we het over kwantiteit.

Hoe zit het met de kwaliteit?
Hoe kom ik te weten wat mijn kunstwerken waard zijn, anders dan mijn eigen voldoening in het uiten van mijn indrukken?
Een waarde anders nog dan de waardering en het genieten van mijn directe omgeving.
Ga ik mijn ambitie waar maken dat mijn kunst bedoeld is om

met mijn beelden een steentje bij te dragen aan een mooiere wereld;

met mijn schilderijen kleur te brengen in de wereld

Dat ik met mijn beeldende kunst “prettige werkomgevingen kan ondersteunen”.

Heeft mijn werk daar genoeg waarde voor?

Wat heeft mijn werk te maken met de grote kunstwereld?
De wereld waarin verkiezingen worden gehouden voor de kunstenaar van het jaar.
De wereld waarin enorme subsidiekortingen dreigen.
De wereld waar discussies plaats vinden over het nut van kunst.

Twee zaken die al iets van erkenning in zich dragen:

1. Mijn schilderij “Zon” hangt in bruikleen in een kantoor in Den Bosch
2. Mijn schilderij “Gesprek” is in privebezit overgegaan in Den Bosch

Maar het belangrijkst voor deze blog is het feit dat 3 van mijn beelden (Gender, Michael en Verwachting) tentoongesteld staan in een groepstentoonstelling bij Galerie van Rijsingen in Eindhoven.
En dat deze galerie deelneemt aan de Kunstweek – Kunst met een kus.

En zo raak ik in stilte werkend weer verbonden met de realiteit.